IVN Nuenen
(Zoog)dieren
vrijdag19mrt2021

De wolf gezien?

door Bert Bruggeman

Zoals waarschijnlijk heel veel natuurliefhebbers die de tijd aan zichzelf hebben doen, wandel ik ontzettend veel. Ik loop dan gemiddeld tussen de 15 en 20 kilometer en ben het grootste deel van de dag op pad. Ogen en oren altijd open, want in deze tijd komen de 'eerstelingen' weer terug en het is leuk om dat weer door te geven. Klapekster, ijsvogel, boomleeuwerik en ook de eerste tjiftjaf is altijd weer een aha-erlebnis.

Tijdens één van die wandelingen, vanaf de Plaetse bij Heeze, via het Keelven en de Strabrechtse hei weer terug, zag ik op de hei, in het gebied van de Hoenderboom, een drol liggen die ik veel te groot vond voor een vossenkeutel. Gezien eerdere meldingen van een wolf op de Strabrechtse hei dacht ik daar dus aan. Thuisgekomen heb ik de foto naar sporendeskundige bij uitstek Annemarie van Diepenbeek gestuurd, want in mijn sporengids uit 1997 kwam de wolf niet voor. Zij dacht dat het wel eens van een wolf zou kunnen zijn en adviseerde mij om de vondst met foto te melden bij het wolvenmeldpunt.

Dezelfde zaterdagavond rond een uur of elf heb ik op die site dan ook melding gemaakt van de vondst. Je kunt daar vrij nauwkeurig aangeven waar je de keutel gevonden hebt. Zondagochtend om half negen trof ik een mailtje aan met het verzoek om contact op te nemen met een telefoonnummer. Toen ik dat direct belde, kreeg ik de wolvenspeurder aan de lijn die al op de plaats was die ik had aangegeven. Hij vroeg mij om te vertellen waar de drol ongeveer lag, zodat hij iets makkelijker kon zoeken. Het was mij niet gelukt om een foto op het meldpunt te zetten. Ik heb hem vervolgens proberen uit te leggen waar de drol lag. Vijf minuten later kreeg ik bericht dat hij de drol gevonden had. Eind goed al goed... dacht ik.

Weer een paar minuten later belde de speurneus dat hij niet 'mijn' drol gevonden had, maar een andere. Hij had van Annemarie mijn foto gekregen en die week af van de keutel die hij gevonden had. Na nog wat speurwerk heeft hij uiteindelijk ook 'mijn' keutel gevonden.

Hij vertelde er nog bij dat het zeer waarschijnlijk om een enkel mannetje ging dat een vrij groot gebied afstroopte, tot onder Valkenswaard was al vastgesteld aan de hand van DNA. Ook dat ze bezig zijn om honden te trainen op de geur van de wolvenkeutel en dat ze daarom graag verse keutels hebben. Vandaar de zeer snelle reactie op mijn melding. Blijkbaar brengt de wolf de mens snel in beweging. Zo was ik weer een ervaring rijker; de wolf niet gezien, maar zijn sporen wel.