Midden Kennemerland
IVN
maandag22feb2021

In Memoriam Evert Castelein

Op maandag 15 februari ontvingen we tot ons grote verdriet van zijn vrouw Alice het bericht dat Evert was overleden. Een tweede bloeding aan de aorta werd hem fataal. Een week eerder hadden de dokters van het AMC de eerste bloeding die hem trof ternauwernood weten te stelpen. Na een ingrijpende operatie en een paar dagen op de intensive care mocht Evert naar huis om aan te sterken en te herstellen. We haalden opgelucht adem. De situatie was ernstig, maar er was hoop en met elke nieuwe dag groeide die hoop op een goede afloop.

Het mocht helaas niet zo zijn. Op zondagavond 14 februari is Evert ons toch ontvallen.

Het verlies van Evert slaat een buitengewoon groot gat in onze vereniging. Een vereniging die net als elke andere vereniging, gewoonweg is wat je er zelf en samen van maakt. En wat maakte Evert er veel van. Bestuurssecretaris en knotmaatje Joke Dubelaar somt op:

 “Evert was sinds enkele jaren de penningmeester van IVN Midden-Kennemerland. Hij verzorgde ook de administratie van onze Wilgenknotgroep, ook wel bekend als de knotploeg. Beide taken nam hij zeer serieus, hij heeft de wilgenknotters naar het digitale tijdperk geloodst en was een grote steun voor onze hoofdknotter Aris.

Als penningmeester kon hij meteen aan de bak, want zijn voorganger Anton was onverwacht gestorven, waardoor er een aantal zaken doorgespit moest worden. Binnen enkele maanden al kon Evert de kascommissie verwelkomen. In de jaren die volgden werd alles zeer overzichtelijk en goed gestructureerd bijgehouden.

Bij de voorbereiding van de nieuwe natuurgidsenopleiding die in geen 25 jaar meer was gegeven door onze afdeling was er heel veel te regelen en op te zetten. Evert organiseerde in korte tijd en met weinig middelen een digitale leeromgeving ter ondersteuning van de cursisten en de docenten, met hem als veelkundige vraagbaak op de achtergrond.”

Maar boven alles verliezen we in hem onze Evert: een aimabele man. “Een jongen in een groot lijf, met glanzende ogen, een aanstekelijke lach en altijd enthousiast” zoals natuurgids Jeltje hem raak weet te typeren na het vernemen van zijn overlijden. “Een bijzonder mens met een groot hart.” En dat was hij voor velen. Zo beschrijft Joke hem als: “een ontzettend vriendelijke, tolerante en empathische man, die zeer goed kon luisteren en pas als daar behoefte aan was, zijn eigen mening naar voren bracht. In het afdelingsbestuur was hij een stabiele factor, die het evenwicht kon bewaren tussen rationele en emotionele argumenten.”

Evert plukte de dag en deed veel in het leven. Toen dat alles hem iets te veel binnenshuis werd, sloot hij zich aan bij de knotploeg om lekker buiten, met je hoofd in de wind, even iets heel anders te doen. En dat je als jongere knotter je plekje moet veroveren met humor en noeste arbeid, dat heeft hij geweten en begrepen. Zijn aanwezigheid en inzet werden zeer gewaardeerd en gerespecteerd verhaalt Joke.

En met het knotten van die prachtige oudhollandse wilgen groeide de nieuwsgierigheid en liefde voor de natuur. Samen met zijn vrouw Alice schreef hij zich in voor de Groencursus van de eigen IVN-afdeling om meer te leren over de natuur in eigen omgeving. Of hij de grauwe abeel van de esdoorn nu wel of niet wist te onderscheiden na de cursus laat zich raden, maar dat hij van de excursies en studieavonden genoot staat vast. Het studieterrein bij het Meertje van Vogelenzang in het Bakkummer bos bleef ook na het behalen van het diploma een geliefd plekje om terug te keren.

Het gat dat Evert achterlaat is intimiderend groot. Om met de woorden van de Bridgeclub Castricum te spreken waar hij ook al zo’n gapende krater achterlaat: “Wij weten nu even niet hoe wij verder moeten, maar we gaan het toch proberen.” En dat gaan we.

Maar voor nu vallen we verdrietig stil en gaan ons hart en onze gedachten uit naar Alice en de kinderen. Dat de natuur, wijzelf en de mooie herinneringen aan Evert, hen blijvend tot steun mogen zijn.

ExcursieEvert
Castelein Evert

 

 

 

Tekst en foto's   – Joke Dubelaar en Susanne van Reenen